Bir yağmur ki sim siyah
Bir umut ki derin bir kuyuya hapis
Bir nefret ki kalbimde kök salmış
Yangın çıkmış ümitlerimin yeşil bahçelerinde
Yağmurlar çamura bulamıs gençliğimi
Bir hasret ki susuz kalmış dudaklarımda
Bir özlem ki yalnızca sana
Bir hayal ki ışık olur kabuslarımda
Güneş doğmakta karanlık şafağıma
Sis çökmekte bazen korkularıma
Bir Aşk ki! Küllerinden Doğmakta
Etiketler:
Aşk'a,
Edebiyat,
Hasret,
Hüzün,
İsyan,
Korkular,
Lyrics,
Nefret,
Umut,
Çaresizlik,
Öfke,
Şiir
Bir Soru Olsam?
Cewap bulabilirmisin bana.
Hayal etsem seni beni bizi bazen herkezi hepimizi.
Kabusa dönmesini engelleyebilirmisin ?
Bir dilek tutsam mesela içinde sen olan
Gerçekleşirmisin ?
Bir cumhuriyetki kuranların kemiklerini sızlatan. düşünmenin dahi yasak olduğu halkın yönettiği değil halkın sömürüldügü. Nice uzun ömürlere ÜLKEM
Vazgeçmekse tek çözüm koparın atın beni bir köşeye çözülemez düğümlerimle. Şüpheyse boğazınızda düğümlenen kesilirse soluğunuz bırakın kör karanlığa kendiniz kalın yanlızlığınızla baş başa.
Bir arkadaşım var kendini bilir okursa yazımı. Hep der çok sevmek hatamız hep o yüzden kaybediyor oyüzden bu kadar üzülüyoruz diye. Bende aksine her zaman söylerim her daim kapım açık buyursun gelsin diye :) . Cok üzüldüm acı cektim yalan yok ama her zaman o duygunun ne kadar güzel oldugunuda bildim. Otursam içerim her acımın ardından bir büyük birde yarım o kadar ki efkarlıyım.